ภาพร่างของกรอบคิด “ระบบนิเวศสุขภาพเขตเมือง”

ความสุขอย่างหนึ่งในการทำงานมานุษยวิทยาคือ การได้ค้นหาได้พัฒนากรอบวิธีคิด หรือ “แว่น” แบบใหม่ๆ ที่จะใช้ทำความเข้าใจและหาทางแก้ไขปัญหาในสังคม…

ซึ่งประสบการณ์ที่นักมนุษยวิทยามีร่วมกันคือกรอบคิดนั้นบางทีก็มาจากการ “ปิ๊งแว๊บ” หลังจากผ่านการพยายามขบคิดและการได้มีประสบการณ์ตรงอยู่กับสิ่งนั้นมายาวนานระดับนึง

ภาพร่างของกรอบคิด “ระบบนิเวศสุขภาพเขตเมือง” (The Urban Health Ecosystem Framework) ผุดขึ้นมาในใจเมื่อไม่นานมานี้ หลังจากที่หลายปีที่ผ่านมา ผมพยายามทำความเข้าใจและทำงานกับความซับซ้อนของการพัฒนาสุขภาพของผู้คนที่อยู่ในเมือง

ดีใจที่ได้มีโอกาสทดลองใช้จริงในการทำงานในฐานะกรรมการ คจสก. ที่ผู้ว่า กทม. เป็นประธาน

สิ่งที่ทำให้ดีใจมากกว่าการได้ใช้กรอบแนวคิดนี้ในการพัฒนาข้อเสนอนโยบายที่ชัดเจนขึ้น คือการได้มีโอกาสพรีเซนต์ให้ท่านอาจารย์ผู้ใหญ่หลายท่านได้ฟังด้วย…

เพราะสิ่งที่อยากทำต่อ คือการรับฟังคำวิจารณ์และข้อเสนอแนะเพื่อพัฒนากรอบแนวคิดนี้ ให้เป็น “เครื่องมือช่วยคิด” ที่ดีขึ้นและเป็นประโยชน์กับสังคมมากขึ้น!